ന്യൂയോർക്ക് : ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കെതിരായ വ്യാജപ്രചാരണങ്ങളെ ചെറുത്തു നിൽക്കാനായി ‘ഇന്ത്യൻ ക്രിസ്ത്യൻ ദിനം’ ഈ വർഷം ജൂൺ 29-ന് അമേരിക്കയിലെ ന്യൂയോർക്കിൽ ആഘോഷിക്കുന്നു. പൗരന്മാരുടെ മതസൗഹാർദ്ദവും ഇന്ത്യയുടെ വൈവിധ്യപൂർണ പാരമ്പര്യവും ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടാടുന്ന ദിവസമാണിത്. വിവിധ മതപങ്കുകൾക്കും ഭാഷാ പിന്നണിയുമുള്ള ഇന്ത്യൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഒരുമിച്ചു കയറി ആഘോഷത്തിലേക്ക് കൈകോർക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്ത്യാനിത്വം യൂറോപ്യൻ കോളനിവാദത്തിന്റെ ഭാഗമെന്നു കാഴ്ചവയ്ക്കാൻ ചില ശക്തികൾ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ കോളനിയോഗ കാലത്താണ് വന്നതെന്നും അവർ വിദേശ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ഉപോജിവികളാണെന്നുമാണ് വാദം. ഈ തരത്തിലുള്ള വ്യാജപ്രചാരണം ഒരു സമൂഹത്തെ അധിക്ഷേപിക്കുകയും രാജ്യത്തിന്റെയും മതസൗഹാർദ്ദത്തിന്റെയും ശത്രുവാവുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ യാഥാർഥ്യം അതിനേക്കാൾ പഴമയുള്ളതും ആഴമുള്ളതുമാണ്.
ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യനായ സെന്റ് തോമസ്, ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണത്തിനും ഉയിർപ്പിനും ശേഷം കിഴക്കന് ദേശങ്ങളിലേക്ക് സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കാൻ യാത്രകയറി, യേശുവിന്റെ സന്ദേശം കേരളത്തിലെ മലബാർ തീരത്താണ് (ഇത് ഇന്ന് കേരളം) എത്തിച്ചത് – കൃത്യമായി എ.ഡി. 52-ൽ. കാലത്തെ പുരാതന ഗ്രീക്ക്, റോമൻ, പേഴ്സ്യൻ, അറേബ്യൻ വ്യാപാര മാർഗങ്ങൾ കിഴക്കൻ ഇന്ത്യയിലേക്കുണ്ടായിരുന്നത് സെന്റ് തോമസിന്റെ വരവ് സാധ്യമായതിന്റെ തെളിവാണ്.
സെന്റ് തോമസിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ രൂപപ്പെടുത്തിയത് നസ്രാണി സമൂഹമായിരുന്നു. ഇവർ പൂർണമായും ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തോടൊപ്പം ചേരുകയും സിരിയൻ സഭയുമായി ആത്മബന്ധം നിലനിർത്തുകയും ചെയ്തു. ആധുനിക കേരളത്തിലെ നസ്രാണികൾ, ചാൾഡിയൻ സിറിയൻ ആചാരങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന് ക്രിസ്ത്യാനിത്വം നാടിന്റെ ഭാഗമാക്കി തീർത്തു. 1498-ൽ വാസ്കോ ഡ ഗാമ ഇന്ത്യയിലെത്തുമ്പോൾ ഇവിടെ നടുവട്ടി ക്രിസ്ത്യൻ സമൂഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. പോർച്ചുഗീസ് നിയമങ്ങളെ എതിർത്ത 1653ലെ കൂനൻകുരിശ് പ്രതിജ്ഞ, ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ കോളനിവാദത്തിനെ എതിരായി നിലകൊണ്ടതിന്റെ വലിയ ഉദാഹരണമാണ്.
ഇന്ത്യൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾ വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യസംരക്ഷണം, സാമൂഹ്യപരിഷ്കാരം എന്നിവയിലൂടെ രാജ്യത്തിനും ജനതക്കും ഒട്ടും ചെറുതല്ലാത്ത സംഭാവനകളാണ് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യയുടെ ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസരംഗത്തിന്റെ പിതാക്കളിൽ പ്രമുഖരായവരാണ് അവർ. മദ്രാസ് ക്രിസ്ത്യൻ കോളേജ്, സെന്റ് സ്റ്റീഫൻസ് ഡൽഹി, ലോയോളാ കോളേജ് ചെന്നൈ, സെന്റ് സേവ്യേഴ്സ് കോളേജ് തുടങ്ങിയവ ഇന്ത്യയിലെ ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ തലവരെ ആക്കി മാറ്റി.
സ്ത്രീകളും ദളിതുകളും ആദിവാസികളും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവർക്കും വിദ്യാഭ്യാസമൊരുക്കാനായി സഭാ സ്ഥാപിത വിദ്യാലയങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചു. സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കുമുമ്പേ ഈ സമൂഹങ്ങൾക്കായി വിദ്യാഭ്യാസം ആകൃതിയിലാക്കിയത് ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറിമാരായിരുന്നു. മലയാളം, തമിഴ്, മിസോ, ഖാസി എന്നീ ഭാഷകളിൽ ദൈനംദിന പാഠപുസ്തകങ്ങളും ബൈബിള് പരിഭാഷകളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് മാതൃഭാഷാ വികസനത്തിനും പാഠഭാഗങ്ങളുടെയും ലിപിയുടെയും വളർച്ചയ്ക്കും കാരണമായി.
വെല്ലൂരിലെ ക്രിസ്ത്യൻ മെഡിക്കൽ കോളേജ്, ബംഗളൂരിലെ സെന്റ് ജോൺസ് മെഡിക്കൽ കോളേജ് എന്നിവയിലൂടെ ആരോഗ്യരംഗത്തും ഇവർ നിർണായക പങ്ക് വഹിച്ചു. ഗ്രാമീണങ്ങളിലെയും പര്വ്വത പ്രദേശങ്ങളിലെയും പേരറിയപ്പെടാത്ത കോണുകളിലേക്കും ഇവർ ആശുപത്രികളും സേവനകേന്ദ്രങ്ങളും എത്തിച്ചേർന്നു. ദളിതർക്കും ആദിവാസികൾക്കും വേണ്ടി നിയമരക്ഷയും സാമൂഹ്യ നീതിയും ഉറപ്പാക്കാൻ ഇവർ മുന്നിട്ടിറങ്ങി.
ഇന്നത്തെ ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ എത്രമാത്രം സമ്പന്നമായ പൈതൃകവും സേവനരംഗത്തുണ്ടായ സംഭാവനകളും വഹിച്ചതാണെന്നതിന്റെ സാക്ഷ്യമാണ് ഇന്ത്യൻ ക്രിസ്ത്യൻ ദിനം. എന്നാൽ അതിനൊപ്പം തന്നെ, ഇന്ത്യയിൽ ചില ബിജെപി ഭരണത്തിലുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് നേരെ നടക്കുന്ന ആക്രമണങ്ങളും അവഗണിക്കാനാവില്ല. മണിപ്പൂരിലെ സംഘർഷം, ക്രിസ്ത്യാനികൾ നേരിടുന്ന അതിക്രമങ്ങൾ, ആരാധനാലയങ്ങൾക്കും വിശ്വാസികൾക്കും നേരെ നടക്കുന്ന ആക്രമണങ്ങൾ, ഭരണകൂടത്തിന്റെ മൗനം – എല്ലാം ചേർന്ന് ഈ ആഘോഷത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഒരു വലിയ ചിന്തയുണ്ടാക്കുന്നു.
അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ ഉയർന്നു വരുന്ന ഈ ദിനാഘോഷം, ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ നാടൻ പാരമ്പര്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും അവരെ കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ധാരണകളെ ഭേദപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുകയാണ്. ഇന്ത്യയും ലോകവും കണ്ടുപിടിക്കേണ്ടത് ഇന്ത്യയിലെ ക്രിസ്ത്യാനിത്വം ഒരു പോർച്ചുഗീസ് സമ്മാനമല്ല, മറിച്ച് രണ്ടു ആയിരം വർഷങ്ങളായി ഇവിടെ അധിഷ്ഠിതമായി വളർന്ന ആത്മീയ വാസ്തവമാണ് എന്നതായിരിക്കും.
ഇന്ത്യൻ ക്രിസ്ത്യൻ ദിനാശംസകൾ! ഒരു പെരുമാറ്റപൂർണ, സമാധാനപരമായ, ഐക്യദാർഢ്യത്തിലൂടെയുള്ള ആഘോഷം എല്ലാവർക്കും.
